DZIEŃ 0 (NIEDZIELA)
Przyjazd do Kościeliska i zakwaterowanie osób, które wykupiły dodatkowy nocleg.
DZIEŃ 1 (PONIEDZIAŁEK)
7:00 Wyjazd z Kościeliska/Zakopanego i przyjazd do Riva del Garda w godzinach późno popołudniowych. Podstawowe szkolenie via ferratowe i odprawa.
DZIEŃ 2 (WTOREK)
Rano krótka via ferrata sprawdzająca Rio Salagoni w rejonie Arco. To bardzo efektowna, ale technicznie łatwa trasa poprowadzona w wąskim kanionie, idealna na rozruch i sprawdzenie zespołu.
Po południu przejazd samochodami na Passo Campo Carlo Magno, wyjazd kolejką Grostè i trekking w kierunku schroniska Rifugio Tuckett. Szlak prowadzi szeroką doliną, wśród potężnych ścian Brenty to spokojne wejście w wysokogórski klimat.
DZIEŃ 3 (ŚRODA)
Jedna z najbardziej znanych i widowiskowych ferrat w całych Dolomitach.
Bocchette Alte prowadzą wysoko nad dolinami, po naturalnych półkach skalnych, z długimi odcinkami ekspozycji i spektakularnymi widokami na centralną część masywu Brenta.
W razie bardzo złej pogody możliwa trasa alternatywna Via Ferrata SOSAT.
Nocleg w Rifugio Alimonta.
DZIEŃ 4 (CZWARTEK)
Kontynuacja klasycznego przejścia Brenty. Bocchette Centrali są nieco mniej techniczne niż Alte, ale wciąż prowadzą wysoko i bardzo widokowo, długimi trawersami po półkach skalnych, pomiędzy charakterystycznymi turniami masywu.
Ferrata daje możliwość spokojniejszego tempa i „kontemplacji” krajobrazu, bez utraty wysokogórskiego charakteru.
Nocleg w Rifugio Tosa Pedrotti.
DZIEŃ 5 (PIĄTEK)
Ostatni, najmocniejszy dzień ferratowy.
W zależności od warunków i formy grupy możliwe są dwie opcje:
Ferrata Brentari – bardziej ambitna, z dużą dawką ekspozycji i klasycznym charakterem ferraty Brenty lub Sentiero dell’Ideale – wariant łagodniejszy, ale nadal bardzo widokowy i wysokogórski.
Obie trasy prowadzą w kierunku południowej części masywu i kończą się przy jednym z najbardziej klimatycznych schronisk w Brencie – Rifugio XII Apostoli.
DZIEŃ 6 (SOBOTA)
Zejście piesze z Rifugio XII Apostoli w kierunku doliny (Val d’Ambiez/Vallesinella), a następnie powrót do Madonna di Campiglio / Passo Campo Carlo Magno i dalszy powrót do Polski.
To dzień spokojniejszy I „domykający” całe przejście Brenty
PROGRAM HUT-TO-HUT:
Cały program odbywa się z plecakami i przez cały czas trzeba nosić swój dobytek. Ze względu na wysokogórski charakter przejścia poza standardowym sprzętem via ferratowym (kask, lonża z absorberem i uprząż) mogą być potrzebne raki i czekany – miejscami może zalegać śnieg, nawet w środku lata.
Mimo, że przewyższenia nie są zbyt duże, to wycieczka potrafi być męcząca – cała trasa odbywa się na wysokości 2000-3000 metrów i w dość eksponowanym terenie. Przedostatni i ostatni dzień są długie i wymagające – dojście do Rifugio XII Apostoli to blisko 1000 m przewyższenia w dość technicznym terenie, a ostatni dzień to długie zejście ponad 1300 m w dół i ponad 14 km do Madonny.
